Login
 

Marina Vermassen is al 6 jaar vrijwilliger bij Uilenspel.

​“Zondagochtend, file bij de bakker, foldertje, Uilenspel?

Kinderen die het niet zo makkelijk hebben op school een uurtje per week helpen met huiswerk, op een speelse manier, zodat ze ervaren dat leren ook leuk kan zijn. Dat leek mij wel wat.

Na een infodag met de andere vrijwilligers en een gesprek met Mieke, de vertrouwenspersoon van de Edugoschool Sint Bernadette maakte ik kennis met Selver, een van de zes kinderen van een Roma familie, negen jaar, tweede leerjaar.

We maken sommen en oefenen de tafels, we lezen om beurt een paar regels, zo schiet het leesboekje vlugger op. Met de andere kinderen samen kijken we in het zoekboek ‘Waar is Elsje’, en zo leert de ganse familie elke week weer nieuwe woorden bij. Selver geniet van de extra aandacht, en ik geniet van zijn stralende glimlach.

Bij Uilenspel kan ik terecht voor spelletjes en boekjes, en bij de samenkomsten met de andere vrijwilligers worden ervaringen en tips uitgewisseld.”

 
 

Een brief uit het hart

Lieve Rataj,
Weet je nog? Toen we elkaar in het begin van het schooljaar ontmoetten? Vanaf dat moment noemde je mij ‘juf’.
Ik voelde me helemaal geen juf omdat ik er niet voor gestudeerd heb. Als gezant van Uilenspel, een vzw die anderstalige kinderen wil helpen met het Nederlands kwam ik je elke week een handje helpen met je huiswerk. Als een solidaire buurtbewoner van de multiculturele wijk waarin we beiden wonen.
Ook was ik bezorgd dat deze titel een soort plechtige afstand zou scheppen tussen ons waardoor jij je niet spontaan zou verhouden tot mij. En een juf is gebonden aan het leerplan waarin staat wat iedereen van jouw leeftijd moet kunnen. Maar ik wilde juist de vrijheid om een stapje terug te zetten om te kijken wat wél goed lukte.
Stilaan vertrouwde je mij en durfde je fouten maken zonder je beschaamd te verbergen met het hoofd op de armen. Je leerde dat het ok is om soms eens buiten de lijntjes te kleuren. Je vertelde me meer over je belevenissen op school, over je beste vriendin Maryam en soms ook over de herinneringen aan je land van afkomst. En dan voelde ik me eerder een vriendin, nieuwsgierig naar je leefwereld en je exotische achtergrond. Meer en meer durfde je je stoere houding te laten varen en je kwetsbaar op te stellen wanneer je toegaf dat je iets niet kon. En dat alle andere kinderen in je klas het wel konden, volgens jou. Dan liet ik je zien dat dingen wel degelijk lukten wanneer we er samen rustig op oefenden.
Ondanks onze meer vriendschappelijke verhouding, bleef je me juf noemen. Ik moet toegeven dat ik me meer en meer juf voelde, want sinds wij samenwerkten maakte je ongelooflijke sprongen op school.
Soms was jij eventjes mijn juf, of ‘juffertje’ gezien je zeven jaar. Wanneer jij mij bijvoorbeeld het woord voor ‘dadel’ in jouw taal aanleerde. Maar je viel uit je rol wanneer je me dan hartelijk uitlachte als ik het woord nét niet goed uitsprak.
Ondertussen ben ik wel overtuigd dat ik je juf ben, Rataj. Je hebt me laten ervaren dat deze titel heel wat breder is dan ik eerst dacht. Ik ben jouw grappige, zotte, speelse juf en maar heel af en toe, als ’t echt niet anders kan, streng en zakelijk. Een juf met een Mary Poppins gehalte zoals ik elke week uit mijn grote fietstas nieuwe spelletjes en leermateriaal tevoorschijn tover. Een juf met Pipi Langkous manieren wanneer we gewoon verder lezen met onze mond vol cake. Héél on-juffig vind je dat! Of we schrijven ondersteboven in je schriftje, soms met rode balpen, dan weer met groene, al naar gelang onze goesting op dat moment. En plakken het vol met beloningsstickers, zoveel mogelijk, wanneer en waar we maar kunnen.
Ondertussen ben je vrolijk huppelend bijgebeend met het niveau van je klas. Tot ieders verrassing. Zonder haast en bijna zonder moeite, lijkt het wel. Leren is leuk, dat is het belangrijkste dat in mijn ongeschreven leerplan staat. Daar zijn we samen na een heel schooljaar zeker en vast in geslaagd. Wat ben ik trots op jou! En blij dat ik voor een jaar jouw juf mocht zijn.
Volgend schooljaar zien we elkaar weer. Tot dan! Ik kijk ernaar uit!
‘Juf Annika’